qoʻpollashmoq

fl. 1. Qoʻpol, besoʻnaqay holga kelmoq.

Qalin kiyinib qoʻpollashmoq.

2. Qoʻpol, sovuq muomala qiladigan boʻlib qolmoq, toʻnglashmoq, dagʻallashmoq.

Bitta men emas, hatto sening oʻzing ham qoʻpollashib qolding, ortiqcha gap koʻtarolmaysan. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

U avvalgi Malaxov emas edi, qoʻpollashgan, muomalasi toʻng, harakatida toʻnglik bor. — Shuhrat, Shinelli yillar