қўполлашмоқ

фл. 1. Қўпол, бесўнақай ҳолга келмоқ.

Қалин кийиниб қўполлашмоқ.

2. Қўпол, совуқ муомала қиладиган бўлиб қолмоқ, тўнглашмоқ, дағаллашмоқ.

Битта мен эмас, ҳатто сенинг ўзинг ҳам қўполлашиб қолдинг, ортиқча гап кўтаролмайсан. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

У аввалги Малахов эмас эди, қўполлашган, муомаласи тўнг, ҳаракатида тўнглик бор. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

qopallasıw, turpayılasıw

русчастановиться грубым, становиться грубияноминглизчаto become rude (rough), to grow churl (boor)франсузчаdevenir grossierарабчаفَظَّ (يَفُظُّ)