qoʻpol

sft. 1. Bichimi kelishmagan; beoʻxshov, besoʻnaqay; dagʻal.

Qoʻpol etik. Qoʻpol kiyim.

Uning tarvaqaylagan qoʻpol, yalangʻoch shoxlari hovlining u burchagidan bu burchagiga yetadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Taxtadan qoʻpolgina qilib yasalgan uzun stolga qizil mato yozilgan. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Kishiga qattiq tegadigan, kishini ranjitadigan; dagʻal, qoʻrs, tund, yoqimsiz.

Qoʻpol muomala. Qoʻpol soʻz. Qoʻpol qiliq. Qoʻpol harakat. Qoʻpol hazil. Qoʻpol gapirmoq.

Raisning qoʻpol eʼtirozini eshitib turgan Bekboʻta, qoni qaynab ketdi shekilli, oʻzini tutolmay, keskin gapirdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Maorif mudiri Xizirov uning [Elmurodning] taʼbiga qarshi, tomdan tarasha tushganday, qoʻpol javob qildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Men ham senga eski bir maqolni aytishim mumkin edi. Lekin juda qoʻpol boʻlganidan, aytishga tilim bormaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Shunday belgi-xususiyatga ega boʻlgan shaxs haqida.

Yuzboshi Abdullabek oʻlguday qoʻpol odam., bu odamni qaranglar, qanday xushfeʼl. — Mirmuhsin, Meʼmor

Meni dagʻal desang, tan beraman. Qoʻpol desang, boʻynimga olaman. — Uygʻun, Qaltis hazil

4. Oqlab, kechirib yoki tuzatib boʻlmaydigan.

Qoʻpol xato. Boshqalarning ichki ishlariga qoʻpol ravishda aralashish.

[Uning] Bu qoʻpol gunohini tasodifan chiqqan xayrli natijasiga bagʻishlash, bundan kelin shunday xato qilsa, qattiq jazo koʻrishini unga tushuntirish kerak. — S. Ayniy, Qullar