qoplanmoq
қопланмоқqoplanmoq I
fl. Qoplamoq I feʼlining majhul nisbati.
Xona tutun bilan qoplandi. Osmon bulut bilan qoplandi. Xarajat tez qoplandi. Ajin bilan qoplangan peshona.
Samovarchi togʻoraga qaynoq suv quyib, joʻmragiga jez qoplangan choynaklarni yuvayotgan edi. — S. Ahmad, Ufq
Butun borligʻi ruhiy azob bilan qoplangan Saodatxon boʻynini eggani holda uyga kirib ketdi. — N. Safarov, Saodatning qissasi
qoplanmoq II
fl. Qoplamoq II feʼlining majhul nisbati.
Gʻalla hosili oʻrib-yigʻib olindi va qoplandi. Qoplangan un.
QOPLANMOQ
qaplanıw
qoplanmoq
pay one's way, pay, be worth while
Sinonimlari: харажатини қопламоқ, харажат ўрни тўлмоқ