қоп-қоронғи

сфт. Қоронғи сўзининг кучайтириш шакли.

У [мингбоши] авахта эшигига келиб, тирқишидан қаради. У ер қоп-қоронғи эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Қоп-қоронғи узун ёʻлакдан ўтиб, ташқари ҳовлига чиқилади. — Ойбек, Танланган асарлар

qap-qarańğı