қонунлашмоқ

фл. 1. Қонун билан тасдиқланмоқ; қонун тусига, кучига кирмоқ.

Табиий танланиш, табиатдаги ҳамма нарсаларнинг бир-бирига боғлиқлиги миллионларча йиллар давомида такомиллашган, мослашган, қонунлашгандир. — Мирмуҳсин, Умид

2. Қонуний деб тан олинмоқ; легаллашмоқ.

Қонунлашган ташкилот.