қонунлашмоқ
qonunlashmoqқонунлашмоқ
фл. 1. Қонун билан тасдиқланмоқ; қонун тусига, кучига кирмоқ.
Табиий танланиш, табиатдаги ҳамма нарсаларнинг бир-бирига боғлиқлиги миллионларча йиллар давомида такомиллашган, мослашган, қонунлашгандир. — Мирмуҳсин, Умид
2. Қонуний деб тан олинмоқ; легаллашмоқ.
Қонунлашган ташкилот.
ҚОНУНЛАШМОҚ
1. nızam menen tastıyıqlanıw, nızam kúshine eniw
2. nızam dep tán alınıw
Қонунлашмоқ
русчаполучать законную силу, узаконитьсяинглизчаto become law, to have validityфрансузчаêtre légalisé, être régulariséарабчаجَعَلَ قَانُونِيًّا, حَلَّلَ