қонуний
qonuniyқонуний
сфт. 1. Қонун билан белгиланган, қонунда кўрсатилган; қонун билан тасдиқланган.
Қонуний ҳуқуқ. Завод Ғиёсиддин тилмочнинг номига ўтган, оқсоқолнинг унда энди қонуний ҳаққи ёʻқ эди. — С. Аҳмад, Ҳукм
2. Шундай бўлиши шарт бўлган, талаб этиладиган.
Қаюмхон, гўё шундай бўлиши қонунийдек, сира тортинмай, тўрга чиқди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
3. Ўз-ўзидан келиб чиқадиган, содир бўлиши муқаррар бўлган; табиий.
Қонуний савол. Қонуний эътироз.