қонсизланмоқ

фл. 1. Кўп қон ёʻқотмоқ; қони камаймоқ.

2. Қони, ранги қочмоқ, ранги ўчмоқ, оқармоқ.

Сафар бўзчининг бу сўзидан имомнинг қонсиз ранги яна қонсизланган, оламунчоқ кўзи алланечук ҳолатга кирган эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

1. kóp qan joytıw, qanı azayıw

2. beti ağarıw