қонсиз
qonsizқонсиз
сфт. 1. Қони ёʻқ, қони бўлмаган,
2. Қони оз; қони қочган, ранги ўчган, ранги оқарган, рангсиз.
Унинг қонсиз юзларидан яқинда госпиталдан чиққани сезилиб турарди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан
қонсиз
а anaemic, bloodless
ҚОНСИЗ
1. qansız, qanı joq
2. qanı az, ağarğan (bet-júz haqqında)
қонсиз
1. blutlos, blutleer
2. unblutig, ohne Blutvergießen