qonsiramoq

fl. 1. Koʻp qon yoʻqotib, qonsizlanib zaiflashmoq.

Uning koʻz oʻngidan butun olam yoʻqolib, faqat ikki narsa qoldi: qonsirab oqarishgan dudoq, doka bilan bogʻlangan tomoq. — A. Qahhor, Xotinlar

2. Qon toʻkishni qoʻmsamoq, qonga tashna boʻlmoq.

Qonsiragan xanjarini beliga osib, oyboltasini koʻtargan jallod qushbegining hukmiga muntazir edi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Azim qonsirab yotgan yirtqich koʻzlarini pilpillatdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha