qoʻnoq

ot Qoʻngʻirboshlar oilasiga mansub, doni tariqdan koʻra maydaroq, boshoqli bir yillik oʻsimlik; gʻalla va yem-xashak ekini.

ot 1. Biror joyga, biror kimsaning uyiga qoʻngan, tushgan yoʻlovchi, sayyoh; mehmon.

Inson qoʻnoq boʻlar Oyga, Zuhraga. — X. Rasul.

Opa, siz palovga unnang. Toza, sen Eʼzozxonni bolalari bilan olib kel, qoʻnoq boʻlib ketsin. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Qushlar qoʻnadigan dor; qoʻndoq.

Kun botgach, tovuqlar qoʻnoqqa chiqdi.