qoʻnoq
қўноқqoʻnoq I
ot Qoʻngʻirboshlar oilasiga mansub, doni tariqdan koʻra maydaroq, boshoqli bir yillik oʻsimlik; gʻalla va yem-xashak ekini.
qoʻnoq II
ot 1. Biror joyga, biror kimsaning uyiga qoʻngan, tushgan yoʻlovchi, sayyoh; mehmon.
Inson qoʻnoq boʻlar Oyga, Zuhraga. — X. Rasul.
Opa, siz palovga unnang. Toza, sen Eʼzozxonni bolalari bilan olib kel, qoʻnoq boʻlib ketsin. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Qushlar qoʻnadigan dor; qoʻndoq.
Kun botgach, tovuqlar qoʻnoqqa chiqdi.