қониқмоқ

фл. 1. айн. Қонмоқ.

Уйқуга қониқдингизми, Жўра ака? — Ойбек, Танланган асарлар

Фазлиддин аччиқ чойни босиб ичиб қониққач, извошни қўшди. — Ойбек, Танланган асарлар

У ўзида яқинларини кўрмоққа, сўзлашмоққа эҳтиёж сезар, сўзлашиб, негадир қониқмаганини ҳис этар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Қаноат ҳосил қилмоқ, қаноатланмоқ.

Тўла жавоб бердингиз, қониқдик, ука. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Шинам квартирасида ўз ишларидан қониққандай масрур ётган Умид ўқиётган китобини ёпди-да, кўчага чиқди. — Мирмуҳсин, Умид