qoniqmoq

fl. 1. ayn. Qonmoq.

Uyquga qoniqdingizmi, Joʻra aka? — Oybek, Tanlangan asarlar

Fazliddin achchiq choyni bosib ichib qoniqqach, izvoshni qoʻshdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

U oʻzida yaqinlarini koʻrmoqqa, soʻzlashmoqqa ehtiyoj sezar, soʻzlashib, negadir qoniqmaganini his etar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Qanoat hosil qilmoq, qanoatlanmoq.

Toʻla javob berdingiz, qoniqdik, uka. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Shinam kvartirasida oʻz ishlaridan qoniqqanday masrur yotgan Umid oʻqiyotgan kitobini yopdi-da, koʻchaga chiqdi. — Mirmuhsin, Umid