qoʻnimsiz

sft. Bir yerda uzoq, muqim toʻxtamaydigan; beqaror, bardoshsiz.

Qoʻnimsiz odam,

Hech kim qushlarning ichida eng qoʻnimsizi, beqarori chittakning bu qiligʻi toʻgʻrisida aniq, bir narsa deyolmaydi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak