qoʻngʻir

sft. 1. Qora-sariq rangli, toʻq malla.

Qoʻngʻir soch. Qoʻngʻir sigir. Qoʻngʻir koʻmir.

Dala-tuzni suv olsa, qoʻngʻir gʻozning toʻshidan. — Maqol

Mirsaid qoʻngʻir koverkot pidjagini yechib, stolning suyanchigʻiga tashladi. — P. Qodirov, Uch ildiz

— Buniyam arzi bor ekan, — Nuriddin aka yonida iymanibgina oʻtirgan qoʻngʻir moʻylovli yigitga ishora qildi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Toʻq kulrang, qoramtir.

Traktorlar bir hafta kecha-kunduz toʻxtovsiz ishlab turdi, paxta dalalarining hammasi qoʻngʻir tusga kirdi. — S. Mahkamov, Katta rulda

sft. Qoʻngʻirsimonlar oilasiga mansub qush: tumshugʻi oʻtkir, oyoqlari kalta, boshida ikkita kokil oʻsib chiqqan, pati jigarrang oʻrdak.

Qoʻngʻirlar may oylarida tuxum ochib, joʻjalarini iyundayoq uchirma qilishadi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon