қондош

от 1. Бир ота-онадан туғилган, бир авлодга мансуб; қони бир; қариндош, қон-қардош.

Менга қондош, жондош бўлган эл Гадо эди, қашшоқ эди, хор. — Ҳ. Олимжон

Ажажи-азалдан бир-бирига қондош-қариндош, дўст-биродар бўлиб келган халқларимиз, ота-боболаримизнинг тарихий традицион биродарлик карвонлари изидан юрмак навбати бизникидир. — Ғ. Ғулом, Тарихий муносабатлар

2. Кўчма Қони бир каби ўзаро боғлиқ бўлган, бирликка эга бўлган.

Нева бўйларида юраман бу кун, Шимол шаббодаси юзга урилар Ботир халқ жонини бергудай тун-кун, У менга қадрдон, қондош кўринар. — Р. Бобожон

Гўзаллик фақат лутф билан эмас, умуман, шеърият билан қондош ва жон-дошдир. — ЎТА