qoʻndirmoq

fl. 1. Qoʻnmoq feʼlining orttirma nisbati.

Dushni qoʻlga qoʻndirmoq. Samolyotni yerga qoʻndirmoq. U kiyimiga gard qoʻndirmaydi.

Vaqt-bevaqt birovnikiga bir mehmon kelsa, otini ushlab, joy bor boʻlsa, koʻnglini xushlab joʻnatsa, bul odam saxiy, agarda joyi bor turib, joy yoʻq, deb qoʻndirmay joʻnatsa, bul odam baxil. — Alpomish

2. koʻchma Kiymoq (asosan bosh kiyimi haqida).

Boshiga dakana qoʻndirmoq.

Qiz silliq, tekis oʻralgan uzun, koʻrkam, ipakday mayin qoʻsh kokilini bir-bir qoʻlga olib koʻrdi keyin yangi chust doʻppini boshiga qoʻndirib, hovliga chiqdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

3. Qurmoq, tikmoq, tiklamoq.

Polizga kapa qoʻndirmoq.

Taxt yasab, qoʻndirdi poʻlatdan qoʻrgʻon. — Shirin bilan Shakar

1. qondırıw

2. awıs. kiydiriw

3. qurıw, tiklew