qonamoq
қонамоқqonamoq
fl. Kesilish, tilinish, sitilish, yorilish natijasida qoni chiqmoq, qoni oqmoq.
Tikan kirib, qoʻli qonadi.
Oʻz yonida gʻumay yulayotgan Adolatning qoʻli qiyilib qonaganini koʻrgan Begimxon xaxolab kulib yubordi. — I. Rahim, Chin muhabbat
- Burni qonamoq 1. Burnidan qon kelmoq. Uni oftob urib, burni qonadi;Jangning tez tugallangani Fargʻonada qatli om u yoqda tursin, biron kishining ham burni qonamagani meʼmor Najmiddin Buxoriyni xursand qildi. — Mirmuhsin, Meʼmor