қомат
qomatқомат
от Кишининг, киши танасининг ташқи бичими; қад, бўй-баст.
Қомати келишган йигит.
Гулнорнинг нозик ва нафис қомати даҳлизда кўриниб қолди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Алиф қомат
- Сарви қомат
- Қоматини ростламоқ Қоматини ростлади, велосипедни етаклаб, кўчанинг у юзига — майхона томонга ўтди. — А. Қаҳҳор, Сароб
- Қулоқни қоматга келтирмоқ Унинг қулоқни қоматга келтирувчи хурраги орасида кечаси билан хотинининг пиқ-пиқ йиғи товуши эшитилиб турар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб
- Қўлни қоматга кўтармоқ Кавушини ечиб, тўнини ёзди ва унинг устида туриб, қўлини қоматга кўтарди. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси