qoʻltiqtayoq

ot 1. Oyogʻi xasta yoki nogiron kishilar qoʻltigʻiga tirab, tayanib yuradigan, yuqori qismi qoʻltiqqa qoʻyish uchun moslangan maxsus hassa.

Qoʻltiqtayoq bilan yurmoq.

Ikromjon sudralib borib, qoʻltiqtayogʻini oldi-da, chayqala-chayqala oldinga ketaverdi. — S. Ahmad, Ufq

2. koʻchma Suyanchiq, tayanchiq; himoyachi.

Birovga qoʻltiqtayoq boʻlmoq.