qoʻl-oyoq
қўл-оёқqoʻl-oyoq
ot 1. Qoʻl va oyoq(lar).
Qoʻl-oyogʻim butun.
2. koʻchma Kam qoʻll. Dastyor.
Semiz odam moʻysafidning gapini maʼqulladi: — Zarari tegsa, bir burda non bilan yarim kosa oshga tegadi. Bunday bolalar bir xonadonga qoʻl-oyoq. — P. Tursun, Oʻqituvchi
QOʻL-OYOQ
qol-ayaq, ayaq-qol.