qobiq

ot 1. Poʻst, poʻstloq; poʻchoq.

Daraxt qobigʻi. Chigit qobigʻi.

2. Narsalarning ustini qoplab, oʻrab olgan qattiq ustki qatlami yoki poʻst.

Yer qobigʻi. Dirijabl qobigʻi.

3. koʻchma Oʻrab, pardalab turuvchi, cheklab qoʻyuvchi narsa.

Ulfat bilan suhbatlashsangiz, uning oʻz mutaxassisligi qobigʻiga oʻralib qolmay, bilim doirasini kengaytirib borishga intilayotganligini koʻrib tan berasiz. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Hanifa orzu-havasi, oʻy-xayoli faqat oila qobigʻi bilangina chegaralangan uy xotini boʻlib oʻtirib qolgan. — S. Anorboyev, Mehr

U oʻz nutqini subyektiv qobiqqa oʻraydi. — Gazetadan