қобилияциз
qobiliyatsizқобилияциз
сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлмаган, бирор иш қўлидан келмайдиган; лаёқациз.
Зеби қаршилик қилишга қобилияциз эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
2. Қобилияти, таланти ёʻқ; истеъдодсиз.
қобилияциз
сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлмаган, бирор иш қўлидан келмайдиган; лаёқациз.
Зеби қаршилик қилишга қобилияциз эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
2. Қобилияти, таланти ёʻқ; истеъдодсиз.