қобилияциз

сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлмаган, бирор иш қўлидан келмайдиган; лаёқациз.

Зеби қаршилик қилишга қобилияциз эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

2. Қобилияти, таланти ёʻқ; истеъдодсиз.

а incapable, unfit, dull

qábiletsiz, qábileti joq, talantı joq

unbegabt, unfähig

русчанеспособный, бездарныйинглизчаunable, incapable, untalented, dullфрансузчаincapable, inapteарабчаغَيْرُ مُقْتَدِرٍ، غَيْرُ مَوْهُوبٍ