қобилиятли

сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлган, бирор иш қўлидан келадиган; лаёқатли.

Ишга қобилиятли қариялар.

Бош муҳаррир, Раҳим аканинг қобилиятли ходим эканлигини назарда тутиб, баъзи эркаликларини кўтарарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. Истеъдодли, талантли.

Қобилиятли шогирд.

Қобилиятли боланинг овозаси кун сайин кенгроқ ёйила бошлайди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ