qobil

sft. 1. Har qanday ishga qobiliyati, layoqati boʻlgan; qobiliyatli, layoqatli.

Borishsa qaytarma, bolam. Koʻp qobil, oʻzingga oʻxshagan hunarmand oʻgʻlonlar-da bular. — H. Nazir, Choʻl havosi

Xudoyqul odamning qoʻlidan keladigan har qanday ishga qobil edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Murzin oʻtirgan oʻrnida oʻzini har narsaga qobildek tasavvur etdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Soʻzga kiradigan; yuvosh, moʻmin.

Qobil bola.

Koʻrinishda qobil, chertib-chertib soʻzlaydigan Sobir Saydarov soʻnggi vaqtlarda ichkilikka mukkasidan ketdi. — Gazetadan

3. kam qoʻll. Munosib, mos, koʻngildagidek.

Mehnatkash elga qoyil, Yerlarni qildi qobil, Undirdi katta hosil — Habibiy

Dehqon xalqi kuzning qobil, saxiy kelishini orzu qiladi, chorvadorlar esa — bahorning. — Saodat

4. Qobil (erkaklar ismi).

1. Har qanday ishga qobiliyatli.MUKTEDİR, KADİR

2. Soʻzga kiradigan.

1. begabt, fähig, talentvoll, genial

2. (moʻmin)ruhig, still, artig

a 1. obedient

2. capable (of), quiet

1. uqıplı, qábiletli

2. juwas, til alǵısh, mómin

3. múnásip, ılayıqlı

4. er adamlar atı

ruschaтихий, послушный, способный, даровитыйinglizchaquiet, obedient, able, capablefransuzchacapable, obéissant, modestearabchaغَيْرُ عَاصٍ, مُقْتَدِرٌ، مَوْهُوبٌ