қизишмоқ

фл. 1. Қизимоқ феълининг биргалик нисбати.

2. Ҳарорати бир оз кўтарилмоқ; қизимоқ.

Алимжоннинг юраги тез-тез уриб, бадани қизишди. — К. Раҳим, Шонли авлод

Меҳмонларга шўрва билан ароқ тортилди. Йигитлар қизишиб олишгач, келин хонадонига ёʻл олинди. — Ю. Ражабий, Тўйлар ҳақида ўйлар

3. Жуда қизиқиб, астойдил берилмоқ.

Даврадагилар қизишиб кетиб, бир-бирларига гап маъқуллашар икки гапириб, бир кулишар эди. — Ўзбекистон қўриқлари

Кет-монни бир меъёрда чопади киши. Ундан кейин, чарчагунингча чопма, айни қизишган вақтингда дам ол! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. Қизиққонликка берилмоқ; тутақмоқ.

Аъзамжон ўжар, сал гапдан қизишиб кетадиганлардан эди. — С. Аҳмад, Уфқ

Қачон, нима масалада гап кетмасин, Бурҳонов раис билан қизишиб ўтирмайди, ётиғи билан тушунтиради. — М. Ҳазратқулов, Журъат

— Ўзи нима гап? — чол яна қизишиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар