qiziqqon

sft. 1. Salga jahli chiqib, tutaqib ketadigan, achchigʻi tez.

Qiziqqon odam,

Feʼl-atvori jihatidan juda qiziqqon, sal narsaga lov etib ingichka ovozini baralla qoʻyib chiyillaydi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. kam qoʻll. Yuragida oʻti bor; sergʻayrat.

Oʻrinboy — shijoatli, qiziqqon yigit. — T. Rustamov, Mangu jasorat