қиздирмоқ

фл. 1. Қаттиқ иситмоқ, иситиб қайноқ, куядиган ёки куйдирадиган ҳолга келтирмоқ; қизитмоқ.

Дазмолни қиздирмоқ. Тандирни қиздирмоқ. Ёз қуёши ер юзини қиздирмоқда.

Ўтнинг ҳарорати Эргашевнинг юзини қиздириб, бурқиб чиқаётган тутун эса нафасини бўғар эди. — Н. Сафаров, Водиллик қаҳрамон

2. Доғ қилмоқ (ёғни, мойни).

Пахта ёғини қиздирмоқ.

3. Ҳароратини, иситмасини оширмоқ; иситма чиқармоқ.

Безгак аъзойи баданни қақшатиб қиздирмоқда эди.

4. Қонни юриштирмоқ, қонни юриштириб ортиқ иситмоқ, қизитиб юбормоқ.

Асал кўп ейилса, баданни қиздиради. Одамни пўстин эмас, иш қиздиради. — Мақол