қийратмоқ

фл. 1. Бир текис ёʻқ қилмоқ; қирмоқ.

Яйловдаги қўзичоқларни қийратиб юрган бир оч бўрининг қоқ биқинидан уриб қулатган. — Ҳ. Назир, Чўл ҳавоси

Бомбалар кузатилган мўлжалга — газандалар тўпланган жойга тушар ёвни қийратар эди. — Ж. Шарипов, Хоразм

[Янги раис:] Ишни тиклашдан эмас, йиқитишдан бошлаяпти. Дарахтларни қийратиб юборди. — И. Раҳим, Ихлос

2. Шилмоқ, шипшийдам қилмоқ, ёʻқ қилмоқ.

— Бу уруш ўлгур ҳамма ёқни қийратяпти, — деди Рисолат она Низомжонга. — С. Аҳмад, Уфқ

qıyratiw, qırıw