qiyratmoq

fl. 1. Bir tekis yoʻq qilmoq; qirmoq.

Yaylovdagi qoʻzichoqlarni qiyratib yurgan bir och boʻrining qoq biqinidan urib qulatgan. — H. Nazir, Choʻl havosi

Bombalar kuzatilgan moʻljalga — gazandalar toʻplangan joyga tushar yovni qiyratar edi. — J. Sharipov, Xorazm

[Yangi rais:] Ishni tiklashdan emas, yiqitishdan boshlayapti. Daraxtlarni qiyratib yubordi. — I. Rahim, Ixlos

2. Shilmoq, shipshiydam qilmoq, yoʻq qilmoq.

— Bu urush oʻlgur hamma yoqni qiyratyapti, — dedi Risolat ona Nizomjonga. — S. Ahmad, Ufq

qıyratiw, qırıw