қийқирмоқ
qiyqirmoqқийқирмоқ
фл. 1. Томоқдан қаттиқ, баланд овоз чиқармоқ, ҳайқирмоқ, қичқирмоқ.
Халқ кулади, олқишлайди, қийқиради. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
Заргаров қийқириб кулди, чапак чалди ва бунга ҳам қаноат қилмай, ўрнидан туриб, ўйинга тушди. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
Ишдан қайтган чоғимда Қийқиради ўғилчам. — Ё, Мирзо
2. айн. Қийқилламоқ.