қиё
qiyoқиё
1. айн. Қия.
қоронғи тушишига яқинлашганликдан, қиё ёпилиб турган дарбозани кимдир ичкаридан зичлаб ёпди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. айн. Қиялик, қия.
Тоғ оралаб юрар эмиш, Ўтиб қир-у қиёдан. — Т. Тўла
Қиё тепасида бир йигит турар — Кенг водий устида ўйчан боқиши. — Миртемир
- Қиё боқмоқ (ёки қарамоқ)