қисир
qisirқисир
сфт. 1. Бўғоз бўлмай қолган, қочмаган ёки қочиб бўғоз бўлмаган.
Қисир сигир. Қисир қўй. Қисир сигир кўп маърайди. — Мақол
Астағфирулло денг, тўрам! Куни кеча ўзлари қисир ғунажинни бўғоз деб сотдилар. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг
2. бот. Чангланмаган, уруғланмаган; ҳосил бермайдиган.
Қисир гул.
3. тақл. с. Ёғоч ва бошқалар баъзи нарсаларнинг синишидан, қисмларининг қимирлаб, бир-бирига ишқаланишидан ҳосил бўладиган товушни билдиради.
У ўтирган стул қисир этди.