qisilmoq

fl. 1. Qismoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

Etagi eshik orasiga qisilib qoldi. Mushti qisildi. Devorga qisildi. Burchakka qisildi. Puldan qisildi. Yuragi qisildi. Koʻzlari qisildi.

Komil avvalgidek uy-roʻzgʻorni tebratib turar, oila yemoq-ichmoqdan qisilmas edi. — M. Osim, Tilsiz guvoh

2. koʻchma Ruhan tanglik sezmoq, diqqat boʻlmoq; siqilmoq; tortinmoq, qismoq.

Avvalgi oilasini eslab qisiladi, ishdan charchaydi, ichadi-da — J. Abdullaxonov, Toʻfon

Bilasizmi, shu kunlarda shunday qisilgan edimki, qalbim oʻt boʻlib yondi. — X. Toʻxtaboyev, Shonli avlod

Endi ogʻziga kelganini qisilmasdan gapirishga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar