қисилмоқ

фл. 1. Қисмоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Этаги эшик орасига қисилиб қолди. Мушти қисилди. Деворга қисилди. Бурчакка қисилди. Пулдан қисилди. Юраги қисилди. Кўзлари қисилди.

Комил аввалгидек уй-рўзғорни тебратиб турар, оила емоқ-ичмоқдан қисилмас эди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

2. кўчма Руҳан танглик сезмоқ, диққат бўлмоқ; сиқилмоқ; тортинмоқ, қисмоқ.

Аввалги оиласини эслаб қисилади, ишдан чарчайди, ичади-да — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Биласизми, шу кунларда шундай қисилган эдимки, қалбим ўт бўлиб ёнди. — Х. Тўхтабоев, Шонли авлод

Энди оғзига келганини қисилмасдан гапиришга бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

1. Куч ёки оғирлик билан тазйиқ ўтказмоқ.KISILMAK, SIKILMAK

2. Сиқилмоқ.

в be squeezed

1. qısılıw

2. авıс. qısınıw, tartınıw