qirra

ot 1. Narsalarning ensiz yoki oʻtkir qirgʻogʻi; chet, zih, qir.

Kitobning qirrasi. Taxtaning qirrasi. Kaftning qirrasi.

Bolalar hali togʻning ajoyibotlarini koʻrib toʻymagan, charchoq unutilgan. Baʼzilarining qirra toshlar tilgan oyoqlaridagi ogʻriq bilinmay qolgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. koʻchma Narsalarning mohiyatini belgilovchi xususiyat, tomon.

Sen muhabbat bogʻlagan erkak senga oʻzining yaltiroq qirralarini koʻrsatadi. — A. Qahhor, Sarob

Xuddi shu oʻrinda masalaning yana bir muhim qirrasini izohlash kerakka oʻxshaydi. — Gazetadan

Kechagina oddiy koʻringan narsalar bugun negadir boshqa fazilati, boshqacha bir qirrasi bilan namoyon boʻlar edi. — N. Fozilov, Diydor

3. mat. Geometrik jismni oʻrovchi ikki tekislikning kesishuv chizigʻi; qovurgʻa.

Piramidaning qirrasi.

Agar prizmaning yon qirralari uning asoslaridan biriga perpendikulyar boʻlsa, bunday prizma toʻgʻri prizma deb ataladi. — Chizmachilik