qiron
қиронqiron I
ot 1. Koʻplab oʻldirish, qirgʻin.
Yovga qiron keldi.
Yovga solib dahshat, qiron, Qoya kabi turdilar. — O. Hakimov.
Xoʻsh, kolxoz molini qiron qilgan Suvonning ishini muhokama qilishimiz mayda gap ekanmi? — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Koʻplab oʻlish, oʻlim, yoʻq boʻlish.
Qor qalin yogʻib, sovuq Haddidan oshib ketdi. Don topib yeyolmasdan, Qushlarga qiron yetdi. — Uygʻun.
- Qiron kelmoq Qirilmoq, yoʻq boʻlmoq. Urushga qiron kelsin. Koʻplab norasidalarni ota-onalaridan bevaqt judo qildi. — R. Fayziy, El mehriShu yil oʻlat kasali yoyilib, qoʻylarga qiron keldi. — Chalpak yoqqan kun
qiron II
ot s. t. Davlat, mamlakat.
[Mirzakarimboy:] Qaysi qiron qaysi qiron bilan urushdi? — Oybek, Tanlangan asarlar
QIRON
Koʻplab oʻldirish, qirgʻin.KIRGIN, KIRAN
QIRON
1. qırg‘ın, qıyraw
2. mámleket