qirilmoq

fl. Qirmoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

Uning qir-dala yerlarida toblangan qoramagʻiz va doimo qirilgan toza yuzi koʻz oldidan lip etib oʻtdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Ziyodilla tomogʻi qirilib, quruq yoʻtaldi, koʻkragini stolga bosib, oʻyga toldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

— Ilgari faqat seldan emas, qurgʻoqchilik ofatidan ham odamlar qirilardi, ekinlar nobud boʻlardi — dedi Boboqul ota. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

qırılıw, tuqumqurt bolıw, joq bolıw