qirgʻoq

ot 1. Suv havzalari va oqar suvlar bilan quruqlik tutashgan kambar yer; lab, boʻy, yoqa; sohil.

Daryo qirgʻogʻi. Koʻl qirgʻogʻi. Dengiz qirgʻogʻi.

Amu oqar qirgʻoqni yuvib, Kunlar oʻtar kunlarni quvib. — Gʻayratiy

Farida qurbaqa suzish qilib, qirgʻoqqa qarab borar ekan, suv purkab kuldi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. Yoyiq narsalarning, yoʻl yoki maydonning cheti; zih, qir.

Roʻmolning qirgʻogʻi. Paxtazorning qirgʻogʻi.

Adolat konvertni oldi-da, kichkinagina qaychisi bilan qirgʻogʻini qiydi. — I. Rahim, Chin muhabbat

[Murod] Musht bilan stol qirgʻogʻini urgan edi, stakanlar jiringlab sakrab ketdi. — S. Axmad, Qadrdon dalalar

3. Chuqur narsalarning yuqori chegarasi, cheti, yoqasi.

Jarning qirgʻogʻi. Chelakning qirgʻogʻi.

Haytovur, jahannamning qirgʻogʻiga chiqib oldik. — Oybek, Quyosh qoraymas