қирғин
qirgʻinқирғин
от 1. Кишилар кўплаб, ёппасига қириладиган, кўп қон тўкиладиган уруш, жанг, босқин; хунрезлик.
Қирғин уруш. Қирқ йил қирғин бўлса, ажали етган ўлади. — Мақол
Йигитларимизга окоп қаздирадими ё милтиқ ушлатиб, қирғинга ҳайдайдими — бу нарса оқподшонинг ихтиёрида. — Ойбек, Танланган асарлар
Энди аввалгидан баттар қирғин бўлишини сезган бек ва навкарлар Андижон қўрғонига кириб бекина бошладилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. Кўплаб ўлиш, қирилиш; ўлат.
Молларга қирғин келди.
3. кўчма с.т. Қаттиқ жанжал; уруш.
- Қирғин солмоқ (ёки қилмоқ) 1. Кўплаб ўлдирмоқ, қирмоқ. Ҳамма қизғин қутлайди Кулиб турган жангчини; Душманларнинг бошига Қирғин солган танкчини. — З. Диёр
ҚИРҒИН
Кишилар кўплаб қириладиган, кўп қон тўкиладиган уруш.KAN DÖKÜLMESİ, KIRIM, SAVAŞ
қирғин
н slaughter, destruction, extermination, bloodshed, carnage
ҚИРҒИН
qırğın, urıs, basqın
Қирғин
русчаистребление, уничтожение, резняинглизчаslaughter, butchery, carnage, destriction, unnihilationфрансузчаmassacreарабчаإِبَادَةٌ, إِهْلَاكٌ, مَحْوٌ