қип-қизил

сфт. 1. Жуда қизил, чўғдай қизил.

Қип-қизил қон. Қип-қизил олма. Қип-қизил гилам.

Жарнинг ҳар иккала ён-бошини қип-қизил лолалар гиламдек қопланган. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Эшикни икки юзи қип-қизил бир жувон очди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. кўчма С. т. Бутунлай, мутлақо, ғирт. Қип-қизил саводсиз. Қип-қизил туҳмат.

Деҳқон қип-қизил яланғоч, аҳволи танг. — Ойбек, Танланган асарлар

Қип-қизил жинни, овсар экансан! — Ҳамза, Паранжи сирлари

Бу гапни юрт эшица, сизни қип-қизил ўғри дейди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Деҳқон карамни шошиб пуллади-да, машинага чопди. Келса, Фозил қип-қизил маст ўтирибди. — С. Зуннунова, Одамлар орасида

qıp-qızıl