qingʻir-qiyshiq
қинғир-қийшиқqingʻir-qiyshiq
sft. 1. Hamma yeri kin-gʻir, egri-bugri.
Qingʻir-qiyshiq devor. Qin-gʻir-qiyshiq yoʻl. Qingʻir-qiyshiq yozmoq.
Har qadamda qingʻir-qiyshiq muyulishlar duch kelaverdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
2. koʻchma Notoʻgʻri, qingʻir.
Shaharni bedarvoza, deb egri yuribdi, qingʻir-qiyshiq ishlari koʻp. — H. Gʻulom, Toshkentliklar