қинғир-қийшиқ
qingʻir-qiyshiqқинғир-қийшиқ
сфт. 1. Ҳамма ери кин-ғир, эгри-бугри.
Қинғир-қийшиқ девор. Қин-ғир-қийшиқ ёʻл. Қинғир-қийшиқ ёзмоқ.
Ҳар қадамда қинғир-қийшиқ муюлишлар дуч келаверди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
2. кўчма Нотўғри, қинғир.
Шаҳарни бедарвоза, деб эгри юрибди, қинғир-қийшиқ ишлари кўп. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар