қинғаймоқ
qingʻaymoqқинғаймоқ
фл. 1. Бирор томонга оғиб турмоқ, қийшаймоқ, энкаймоқ, оғмоқ.
Нарвон қинғайиб турибди.
2. Кўзни ғилай қилиб қарамоқ, ғилайланмоқ.
Кўзи қинғайиб кетди.
3. кўчма Тўғри ёʻлдан озмоқ, чекинмоқ, оғмоқ.
- Қинғайиб қарамоқ 1. Кўз қири билан қарамоқ;
қинғаймоқ
в look sideways, wry