қимтинмоқ

фл. 1. Қимтимоқ феълининг ўзлик нисбати.

Чокарнинг ҳамиша ҳазил-мутойиба илашиб турадиган юпқа лаблари асабий қимтинган эди. — С. Сиёев, Аваз

2. Бирор иш ёки ҳаракат қилишга ботинолмай, истиҳола қилиб, тортиниб турмоқ; ийманмоқ, тортинмоқ.

Ҳамида қимтинибгина деди: — Тоҳир тўғрисида маслаҳатлашмоқчи эдим. — Ҳ. Назир, Онажонимиз

Ҳаёт қимтиниб, тортиниб, онда-сонда бир кесим қовун олади-да, бир тишлаб, яна қайтариб қўяди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Силкинмоқ, қимирламоқ, тебранмоқ.

Аҳмедов ўтирган жойида бир қимтиниб олди-да, сўз бошлади. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

Бақоев Мирҳайдаровга тикилди, нимадир демоқчи бўлиб, оғиз жуфтлади, қимтинди, қизарди ва бошини қуйи эгди. — С. Абдуқаҳҳор, Олдин ўзингга боқ, сўнг ноғора қоқ.