qimmat

sft. 1. Nisbatan yoki meʼyor, moʻljaldagidan katta pul turadigan, narxi baland.

Qimmat mol. Qimmat buyum.

Qimmat boʻlsa ham, noiloj olar edim-a, lekin puldan hemiri ortmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Shunaqa qimmatidan olmasdan, gazmol olib kelsangiz-ku, bir xil qilib tikib berardim — R. Fayziy, Sen yetim emassan

Etigingiz qimmat, usta. Biz talabalarning qudratimiz yetmaydi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. ayn. Qimmatbaho 1.

Olgan sovgʻam oltin uzuk, qimmat tosh emas. — Gʻayratiy

— Senga ham darkor, — deb dur-u javohir, qimmat toshlardan berdi. — Nurali

3. koʻchma Pulga, hech narsaga sotib olib boʻlmaydigan; bahosi yoʻq, bebaho, qadrli, aziz.

Bilim davlatdan qimmat. — Maqol

Gar dilingda oʻylagan orzuga yetmoq istasang, Qimmat umring qilmagil behudaga bekor, oʻqi. — Hamza

Unsin, hammasi ortiqcha narsa. Bularning hammasidan menga bir eski doʻppi qimmat. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. koʻchma Mavqe, ahamiyat darajasi.

Kamida bir yilga soʻz berib qoʻydim. Soʻz oltindan qimmat-ku, axir. — X,. Nazir, Yonar daryo

Jiddiy fikr, chinakam hissiyot, samimiyat, yuksak mahorat — ana shular shoirning bundan keyingi qimmatini belgilab beradi. — OʻTA

5. Qimmat (xotin-qizlar ismi).