qiltomoq

ot 1. s. t. Qiziloʻngachning yara yoki boshqa sabab bilan torayib, ovqat oʻtmay qolishidan iborat kasalliklarning umumiy nomi; rakning bir turi.

Er-xotinning koʻz oʻngiga qoʻshnilari Joʻrabek akaning qiltomoqdan qiynalib oʻlgani kelib, vahima tushdi. — Mirmuhsin, Umid

2. Shunday kasallikka duchor boʻlgan kishi.

3. koʻchma Kam ovqat yeydigan, chimxoʻr odam.

Hayot boyagiday qiltomoq boʻlib oʻtiraverdi, toʻgʻrisi, bu noyob baxt uning ishtahasini boʻgʻib qoʻygan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Emlashdan keyin, yegani badaniga yuqmaydigan qiltomoq birodarlari birdan ishtahaga kirgan edi. — A. Dilmurod, Fano dashtidagi qush

qıltamaq